این بندر از مهمترین بخش های شهرستان ماهشهر است که با دارا بودن کانال طبیعی خور موسی که آن را به چند کانال و سپس به خلیج فارس و دریای آزاد متصل می کند از موقعیت ممتازی برای کشتیرانی برخوردار است.
طول این کانال 42 مایل دریایی یا 78 کیلومتر است که یکی از بهترین آبراه های طبیعی است. و کشتی های تا 100 هزار تن می توانند در آن رفت و آمد کنند. عمق متوسط آن 20 متر است.
بندر امام با دارا بودن اسکله های فرعی و اصلی، بزرگترین بندی تجاری کشور محسوب می شود که راه آهن سراسری آن را به مرکز متصل می کند.

به بخش مسکونی بندر امام خمینی که کلیه امکانات رفاهی و تفریحی را داراست. سر بندر می گویند.  
تا 80 سال پیش بخش اسکله ها و بارگیری کشتی ها در بندر امام خمینی تماماً دریا بود و هیچ اسکله ای نداشت.
تاریخ بندر امام: خور موسی تا سال 1300 خورشیدی تمام از آب دریا تشکیل می شد. به تدریج که اولین اسکله چوبی در آنجا ساخته شد و اولین قطار سراسری در 16 دی ماه 1307 خورشیدی توسط یک لوکوموتیو ران انگلیسی از بندر به تهران رهسپار شد، مراحل توسعه این بندر آغاز گردید خور موسی بعدها به نام پسر رضا شاه به بندر شاهپور خوانده شد.

با گشایش پتروشیمی رازی در سال 1349 خورشیدی، فعالیت در این بندر افزایش یافت. در سال 1352 به علت توسعه مجتمع بندری و صنایع پتروشیمی،‌ ساکنین و اهالی بندر به بخش سربندر کنونی انتقال یافتند. علاوه بر جمعیت ساکن بندر، با احتساب جمعیت شناور مشتمل بر کارکنان بندر که اهل شهرهای ماهشهر، جراحی، امیدیه و شادگان هستند، جمعیت بنادر بالغ بر یک صد هزار نفر است.

زمانی که می خواستند. خط آهن سراسری را به بندر امام اتصال دهنده، به علت جزر و مد دریا و پوشش آب در سطح کل منطقه و عدم وجود خشکی، زیرسازی های شن و قلوه سنگ تماماً با جریانات آبی شسته می شدند. و استحکام کافی را نداشتند تا اینکه با هم فکری اهالی، از سنگ هایی به نام گچسار جهت زیر سازی خط آهن استفاده شد.

ساختمان اولیه اداره بنادر و کشتیرانی در سال 1310 و  اسکله های آن در سال 1318 خورشیدی ساخته شدند.
طول اسکله تجاری بندر امام بالغ بر 7 کیلومتر است که آماده پذیرش بیش از 30میلیون تن کالا در سال است و بزرگترین پایانه تجاری دریایی کشور است.
منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بندر امام در کنار صنایع پتروشیمی رازی و فارابی از مهمترین مجتمع های صنعتی کشور محسوب می شوند.